بن عبد الله بن خضر سبزوارى و در مشهد مقدس كتابت شده و نسخه‌اى بسيار عالى و اصح بود ، و چون تهيهء ميكرو فيلم و عكس از آن متعذّر بود ، پس از تصحيح با سه نسخه ، نسخهء دست‌نويس را با آن مقابله كرده و موارد اختلاف را در پانويس‌ها متذكر گرديد ، اين نسخه روى هم از سه نسخهء چاپى و خطى صحيح‌تر بود ، و رمز و علامت اختصار آن را « ل » مشخص كرديم . در ترجمهء اين كتاب - همانند ترجمه‌هاى ديگر خود - ترجمهء - مطلقا - در چهارچوب متن بوده و براى توضيح مطلب ، تعليقاتى از بزرگان اين فن ، و ندرتا برخى از فوايد كه از خرمن خوبان خوشه چينى كرده‌ام ، در پانويس‌ها آورده‌ام ، اگر تعليقات فراوان و حجيم‌تر از متن شد ، خوانندگان بديدهء اغماض بنگرند ، كه مطلب بلند بود و فضاى ترجمه از آن كوتاهى مىكرد ، و در واقع اين رساله نياز به شرح داشت ، ولى از آنجا كه حدّ اين كوته آستين ، آن درازدستى نبود ، حدّ خود را دانسته و پا از گليم خويش فراتر ننهاده و در اين مقام به تعليق بسنده كرد - اگر چه در تعليق اين رسالهء گرانقدر هم استقصاى تام نشده است - . در اين تصحيح و ترجمه بندها - چه متن و چه ترجمه - شماره گذارى مشترك شده كه براى خوانندگانى كه تمايل به تطبيق و مراجعه داشته باشند آسان باشد ، ضمنا اين كتاب داراى فهرست تفصيلى مطالب و فهرست آيات - كه تنها شامل سوره و آيه است - بوده ، و نيز داراى فهرست احاديث و اقوال و اعلام و اشخاص و اصطلاحات مىباشد ، اين فهارس مربوط به بخش فارسى - چه ترجمه و چه تعليق - بوده و خوانندگان بخش عربى مىتوانند از